Beurs voor Beheer
Behoud, Bouw en Onderhoud van Traditionele schepen
     
beursblog
Verslaggeving, fotografie, redactie en copyright: Stephan Kraan
Voor opmerkingen en reacties: mail@stephankraan.info
 
                                                                                      ...terug naar overzicht beursblogs

Een goede instructeur houdt z'n mond
Zondag 12 november 15:00 uur

Na drie dagen beurs is de bevlogen Marianne van der Linden(41) nog lang niet uitgepraat. Vol enthousiasme haalt ze kijkers binnen in de Lemsteraak Ronde Walvis. Nee, het is niet haar eigen schip; net zo min als de Senta. Marianne geeft met ScheepsWijs vaarcursussen op rond- en platbodemschepen van verhuurbedrijven of van deelnemers. Ze heeft zichzelf met een serie artikelen met vaarinstructies in de Spiegel der Zeilvaart dit jaar behoorlijk in de kijker gespeeld. Publiciteit is bij haar sowieso in goede handen. Wie haar ontmoet, is meteen verkocht. Zoveel passie, gedrevenheid en enthousiasme werkt aanstekelijk.

In 1990 woont Marianne nog in Deventer wanneer ze een opleiding doet voor zeilinstructeur in open bootjes. Ze werkt dan als bakker in een biologische bakkerij omdat ze met haar HBO-opleiding Milieukunde weinig kan. De methodiek van lesgeven op de zeilschool blijkt niet de hare. Alles is standaard en er biedt weinig gelegenheid om de lesmethode op persoonlijke manier in te richten naar de cursisten. Marianne kapt ermee en verhuist naar Sloten om een eigen zeilschool te beginnen. Ze houdt van kleinschaligheid dus koopt ze één BM-er. Tijdens de zeilcursussen op die Bm-er ontwikkelt ze haar eigen lesmethode waarin mensen zelf ontdekken te varen, lol hebben, durven te leren en inspiratie opdoen. "Als instructeur ben je klaar wanneer de mensen gemotiveerd zelf willen leren; je begeleidt ze bij het zelf ontdekken. Een goede instructeur houdt vooral z'n mond."

Op die ene BM-er mist ze het samenwerken met collega's en sluit zich aan bij een zeilschool in Heeg waar ze vijf jaar les geeft aan volwassenen en instructeurs opleidt. In haar vrije tijd vaart Marianne met platbodems en skûtsjes en haalt haar binnenvaartpapieren. "Ik ging vervolgens als zetschipper varen op een schokker van 40 ton. Hier kon ik mijn eigen vaardigheden uitbreiden. Mijn vader die altijd binnenvaartschipper was geweest, ging regelmatig mee. Bij problemen gaf hij me aanwijzingen die soms op het eerste gezicht totaal het tegenovergestelde waren aan dat wat ik geleerd had. Natuurlijk had hij gelijk en bleek dat goede schippers het vak leren uit overlevering. Je kunt niet alles uit boekjes halen. Natuurlijk draag ik nu het erfgoed van mijn vader over aan mijn cursisten."

In het tweede jaar op de schokker wordt ze zwanger. "Ik kon natuurlijk steeds minder en de twee maats moesten zichzelf redden. Ze waren erg gemotiveerd en ik leidde ze eigenlijk op om schipper te worden. Ze konden oefenen in een omgeving waarin veiligheid gegarandeerd moest zijn. Het kwam dus wel goed uit dat ik vanuit mijn stoel af en toe wat instructies gaf. Zo konden ze het schipperen zelf in praktijk leren." Toen haar zoon geboren was, bleef Marianne een jaartje thuis. Ze werd opnieuw zwanger maar nu van een idee. Marianne broedde op een nieuwe toekomst. Dat was vier jaar geleden. Ze noemde haar nieuwe kindje ScheepsWijs.




....terug naar overzicht beursblogs