Beurs voor Beheer
Behoud, Bouw en Onderhoud van Traditionele schepen
     
beursblog
Verslaggeving, fotografie, redactie en copyright: Stephan Kraan
Voor opmerkingen en reacties: mail@stephankraan.info
 
                                                                                      ...terug naar overzicht beursblogs

Sloepzeiler Ap Weijtenburg blikt terug
Vrijdag 5 november 2010 16:00 uur

“Vanaf vlak na de oorlog tot begin jaren zeventig werden in Nederland veel grote passagiersschepen gesloopt. De sloepen bleven over en werden voor een kleine prijs verkocht. Het waren logge sloepen bedoeld om passagiers te redden bij een ongeval. Wie weinig geld had en toch een houten zeilschil wilde, kocht zo’n sloep om hem om te bouwen tot zeilsloep“.

“Veel later kocht ik zo’n slecht verbouwd zeilsloepje, we spreken dan begin jaren zeventig. Ik organiseerde een wedstrijdje voor eenzelfde soort sloepen en er kwamen elf scheepjes op af. In een artikeltje in de Waterkampioen sprak men van het Sloepwezen. Ik kreeg 80 reacties en de vereniging was geboren. Dat was veertig jaar geleden. Zelf heb ik de eerste vijftien jaar van alles aan wedstrijdjes en bijeenkomsten georganiseerd.”

“Belangrijk was ook dat de technieken om van die roeisloepen, zeilvaartuigen te maken werden ontwikkeld. Iedereen vond als het ware zijn eigen wiel uit. Maar waar moest je nu precies de kiel aanbrengen en waar het zwaard? Verschillende scheepsontwerpers bogen zich daarover. Zelf had ik overigens sloepjes van teakhout. Twee lagen hout met daartussen in een zeildoek dat met loodmenie was behandeld. Zo kregen ze die bootjes zo waterdicht dat ze bleven drijven wanneer ze in paniek bij een ongeluk overboord werden gegooid. Soms zaten er zelfs drijftanks in.”

“Met vier vrienden heb ik ooit een tocht gemaakt met onze zeilsloep De Razende Bol waarbij het thuisfront volledig in paniek raakte. We wilden vanuit Hoorn naar de Waddenzee en via de Noordzee terug. Iedereen verklaarde hen tot gek. Dat was echter een geweldige tocht die op zich prima verliep, maar toen wij op de Noordzee waren, kwam het bericht dat er een zeilsloep was vergaan. Iedereen dacht dat wij het waren. Grote paniek inclusief veel politietoestanden natuurlijk. Wij wisten van niets tot we terugkwamen bij Den Oever.”

“Het was eigenlijk een wonder dat we de Razende Bol nog hadden. Toen Lelystad nog een rijtje huizen was te midden van een modderpoel die de pas ontstane polder was, zeilden we met de sloep de plas over. Er ontstond echter een lek en toen we bijna ondergingen zijn we net op tijd gered en naar Lelystad gesleept. Daar verging het bij de sluis. We sliepen dat weekend in de keten van de landarbeiders die in de polder werkten. Gelukkig hebben we de sloep omhoog gehaald en later gerepareerd. Zo bleef de Razende Bol nog lang bij ons.”


....terug naar overzicht beursblogs